کلاهبرداری‌های تتر در صرافی و راه پیشگیری

تتر برای صراف ابزار هر روز شده است، و کلاهبردارها هم دقیقاً همین را می‌دانند. ترفندهای این مقاله نظری نیستند؛ هر کدام بارها سر صراف‌های واقعی آمده‌اند. نکتهٔ مشترک همه‌شان یکی است: پول نقد ردگیری‌شدنی و برگشت‌پذیر است، ولی تتر نه. کلاهبردار از همین فاصله استفاده می‌کند.

اگر هنوز با شبکه‌ها، هش و کیف پول آشنا نیستید، اول آنچه هر صراف باید از تتر بداند را بخوانید. نسخهٔ ویدیویی همین مقاله:

۱. کلاهبرداری مثلثی

پیامی در واتساپ می‌رسد: «درهم نقد در دبی دارم و تتر می‌خواهم.» نرخ می‌دهید، قبول می‌کند. آدرس دفترتان در دبی را می‌دهید. نیم ساعت بعد، دفتر دبی رسید می‌فرستد: درهم تحویل شد. شما هم تتر را به آدرسی که در واتساپ داده بود می‌زنید. همه‌چیز درست به نظر می‌رسد.

ده دقیقه بعد دفتر دبی زنگ می‌زند: «یک نفر این‌جا نشسته؛ می‌گوید درهم را داده و تترش نرسیده، و از دفتر بیرون نمی‌رود.»

ماجرا این بود: آدمی که با شما در واتساپ حرف می‌زد، هم‌زمان با یک نفر دیگر هم حرف می‌زد. به او گفته بود «تتر دارم، درهم بده» و آدرس دفتر شما را به‌عنوان دفتر خودش داده بود. آن مشتری درهم را آورد و خیال کرد به آن آدم پول می‌دهد؛ شما خیال کردید درهم از طرف معاملهٔ خودتان آمده. تتر به کیف آدمِ وسط رفت، و بعد گوشی‌اش خاموش شد.

حالا دو آدم بی‌گناه مانده‌اند، هر دو طلبکار. درهم مشتری را باید پس بدهید، چون واقعاً مال اوست؛ و تتری که زده‌اید برنمی‌گردد. در یک ماجرای واقعی، ده هزار تتر این‌طور رفت و حتی یک درهم هم به صرافی نرسید.

پیشگیری: کسی که نقد تحویل می‌دهد، همان لحظه باید بگوید با چه کسی و بابت کدام معامله پرداخت می‌کند، و آدرس کیف مقصد را خودش بگوید. اگر این آدرس با آدرسی که در واتساپ داده شده فرق داشت، تتر آزاد نمی‌شود. و پولی را که کس دیگری به‌جای طرف معامله می‌آورد، قبول نکنید.

۲. آدرس شبیه (سمت دریافت)

کلاهبردار یک کیف می‌سازد که آدرسش شبیه آدرس کیف شماست: چند حرف اول و چند حرف آخر یکی است و وسطش فرق دارد. بعد تتر واقعی را به همان کیف خودش می‌زند و هش را برای شما می‌فرستد.

شما هش را چک می‌کنید: تراکنش موفق است، توکن هم تتر واقعی است، مبلغ درست است، و گیرنده هم «به نظر» آدرس خودتان است. تأیید می‌کنید و جنس را تحویل می‌دهید — ولی پول به کیف خود او رفته بود.

پیشگیری: آدرس گیرنده را کامل و حرف‌به‌حرف مقایسه کنید. در نکستو این مقایسه را خود نرم‌افزار انجام می‌دهد: آدرس گیرنده کامل با کیف‌های ثبت‌شدهٔ صرافی مقایسه می‌شود و اگر حتی یک حرف فرق داشته باشد، پیام می‌دهد «هیچ‌کدام از طرفین این تراکنش با کیف پول‌های ثبت‌شده مطابقت ندارد» و تراکنش به اسم واریز به کیف شما ثبت نمی‌شود.

۳. مسموم‌سازی آدرس (سمت پرداخت)

همین ترفند از آن طرف هم کار می‌کند. کلاهبردار آدرسی می‌سازد شبیه آدرس همکار شما، و یک انتقال صفر یا خیلی ناچیز به کیف شما می‌زند تا در تاریخچه‌تان بنشیند. دفعهٔ بعد که می‌خواهید برای همکار بفرستید و آدرس را از تاریخچهٔ کیف کپی می‌کنید، آدرس او را کپی کرده‌اید. این کار را با نرم‌افزار و برای هزاران آدرس هم‌زمان انجام می‌دهند.

پیشگیری: آدرس را هیچ‌وقت از تاریخچهٔ کیف کپی نکنید. از دفترچهٔ آدرس خودتان بردارید و کامل مقایسه کنید.

۴. تتر جعلی

چشم صراف به کلمهٔ «تتر» عادت کرده و تفاوت‌های ریز را نمی‌بیند. کلاهبردار از همین استفاده می‌کند: توکن‌هایی با اسم‌هایی مثل UDST، یا U S D T با فاصله بین حرف‌ها، یا اسم‌هایی شبیه USD Coin — و حتی توکنی که دقیقاً اسمش USDT است ولی یک کپی بی‌ارزش است.

در کیف پول همه‌شان شبیه تتر دیده می‌شوند و مبلغشان هم درست است، ولی ارزششان صفر است. تتر واقعی از روی اسم شناخته نمی‌شود؛ از روی آدرس قرارداد شناخته می‌شود:

نکستو توکن را از روی آدرس قرارداد می‌شناسد، نه اسم. توکنی که قراردادش در دفتر قراردادهای صرافی ثبت نشده، هر اسمی داشته باشد، به‌عنوان تتر ثبت نمی‌شود و هشدار «احتمال جعلی بودن توکن بالاست» می‌گیرد.

نمونه‌های بیشتری از اسم‌های فریبنده را در تتر تقلبی ببینید.

۵. صرافی‌نمای ساختگی

یک نفر می‌آید و می‌گوید: «در فلان صرافی خارجی موجودی دارم، دلار یا تتر. چون ایرانی‌ام نمی‌توانم احراز هویت کنم. شما ثبت‌نام و احراز هویت کنید، من داخل همان سایت به حسابتان انتقال می‌دهم و شما پولش را به من بدهید.»

سایت انگلیسی است و ظاهرش دقیقاً شبیه صرافی‌های کریپتویی است؛ اسمش را هم نشنیده‌اید. ولی صراف رویش نمی‌شود بگوید «این سایت را نمی‌شناسم»، چون فکر می‌کند نشانهٔ بی‌اطلاعی از بازار است. ثبت‌نام می‌کنید، انتقال انجام می‌شود و موجودی واقعاً در حسابتان دیده می‌شود. پولش را می‌دهید — ولی سایت از اول ساختگی بوده و آن موجودی هیچ‌وقت قابل برداشت نیست. معمولاً هم برای «آزاد کردنش» پول بیشتری می‌خواهند.

پیشگیری: موجودی در سایتی که نمی‌شناسید صفر است، تا وقتی به کیف خودتان برداشت شود و روی شبکه تأیید بگیرد.

۶. مسدودی کیف و پول آلوده

تتر را یک شرکت خصوصی صادر می‌کند و این شرکت می‌تواند هر کیفی را مسدود کند؛ تتر داخلش عملاً صفر می‌شود.

واقعیتی که هر صراف باید بداند: تقریباً کیف همهٔ صرافی‌های کریپتوی ایرانی شناسایی و علامت‌گذاری شده است، چون ایرانی‌اند و ایران تحریم است. اگر تتری از آن‌ها به کیف شما برسد، چه مستقیم و چه از چند کیف واسط، کیف شما هم علامت می‌خورد. ممکن است همین امروز اتفاقی نیفتد؛ ولی ممکن است بعداً کیف شما مستقیم مسدود شود، یا وقتی پول را به یک صرافی بین‌المللی می‌فرستید همان‌جا شناسایی و مسدود شود. فرقی هم نمی‌کند کیف مال خودتان باشد یا مشتری‌تان.

پیشگیری: پیش از قبول یک واریز — به‌خصوص واریز بزرگ — آدرس کیف طرف مقابل را بررسی کنید. در نکستو، «بررسی AML آدرس کریپتو» (از منوی سرویس‌های نکستو، یا دکمهٔ «بررسی AML طرف مقابل» در صفحهٔ تراکنش کریپتو) یک عدد ریسک و سطح ریسک می‌دهد، به‌اضافهٔ برچسب و نشانه‌های ریسک و گزارش کامل که نشان می‌دهد آن کیف با کیف‌های مشکل‌دار و مرتبط با تحریم چه ارتباطی داشته. این کار تا حد زیادی جلوی دردسر را می‌گیرد، پیش از آنکه پول به کیف شما برسد. (برای چارچوب کلی، AML و KYC در صرافی را ببینید.)

صرفه‌جویی: کارمزد کمتر با اجارهٔ انرژی

هر انتقال تتر روی ترون انرژی می‌خواهد؛ اگر کیفتان انرژی نداشته باشد، شبکه TRX می‌سوزاند: حدود ۲ دلار برای هر انتقال، و برای کیف تازه دو برابر. صرافی‌ای که روزی چند انتقال دارد، ماهانه رقم قابل‌توجهی فقط کارمزد می‌دهد.

راه ارزان‌تر اجارهٔ انرژی است: پیش از انتقال، انرژی لازم را برای همان کیف اجاره می‌کنید.

در صفحهٔ تراکنش کریپتوی نکستو، آدرس کیف را که بدهید، وضعیت انرژی و TRX آن را می‌بینید؛ اگر انرژی کافی نبود، با «بررسی و اجاره» اجاره می‌کنید، و برای انتقال به کیف تازه با «اجارهٔ مجدد» بار دوم را هم می‌گیرید.

ده قانون طلایی

این فهرست را اسکرین‌شات بگیرید و در گروه همکارانتان بگذارید:

1. پولی را که کس دیگری به‌جای طرف معامله می‌آورد، قبول نکنید.
2. آدرس کیف مقصد را از خود کسی بپرسید که نقد تحویل می‌دهد.
3. آدرس را از تاریخچه کپی نکنید؛ از دفترچهٔ خودتان بردارید.
4. آدرس را کامل مقایسه کنید، حرف‌به‌حرف.
5. هش را خودتان روی شبکه چک کنید: وضعیت، توکن، مبلغ، گیرنده.
6. اسکرین‌شات، رسید نیست.
7. تتر را از روی آدرس قرارداد بشناسید، نه اسم.
8. موجودی در سایتی که نمی‌شناسید صفر است.
9. پیش از قبول واریز بزرگ، ریسک کیف طرف را بسنجید.
10. نرخ و شرایطی که خیلی بهتر از بازار است، و چند معاملهٔ ریز و بی‌دردسر که پیش از یک معاملهٔ بزرگ می‌آیند، خودشان علامت خطرند.

کلاهبرداری دیده‌اید؟

کلاهبردارها هر روز ترفند تازه‌ای می‌سازند و بهترین سلاح این است که همدیگر را خبر کنیم. اگر شما یا همکارتان با کلاهبرداری تتر یا کریپتو روبه‌رو شده‌اید، برای ما بفرستید — بی‌نام و با اجازهٔ خودتان در قسمت‌های بعد می‌گذاریمش:

• واتساپ: wa.me/nextofx
• تلگرام: @nextofx
• ایمیل: [email protected]