میانگین موزون بهای ارز — قیمت تمامشدهٔ هر ارز را درست بدانید
وقتی ارز را با نرخهای مختلف میخرید، بهای تمامشدهٔ هر واحد چقدر است؟ روش میانگین موزون و چرا بدون آن، محاسبهٔ سود صرافی غلط درمیآید.
سوال ساده به نظر میرسد: «هر دلار را چند خریدهای؟» اما در یک صرافیِ فعال، پاسخ به همین سوال ساده اصلاً بدیهی نیست. شما دلار را یکبار نمیخرید؛ در طول روزها و هفتهها، در چند نوبت و با نرخهای متفاوت میخرید. بعد از چند خرید، دیگر یک «قیمت خرید» واحد وجود ندارد؛ مجموعهای از نرخهای مختلف دارید که همه در یک صندوق قاطی شدهاند. حالا وقتی میخواهید بخشی از این دلارها را بفروشید، باید بدانید آنها را با چه قیمتی «تمامشده» فروختهاید تا بفهمید سود کردهاید یا زیان.
پاسخِ استانداردِ این مسئله، میانگین موزون بهای ارز است. این مقاله همین روش را با یک مثال عددیِ کامل توضیح میدهد. اگر میخواهید ابتدا تصویر کلی حسابداری صرافی را ببینید، راهنمای جامع حسابداری و عملیات صرافی نقطهٔ شروع خوبی است.
چرا «آخرین نرخ خرید» جواب نمیدهد؟
وسوسهانگیز است که بگوییم بهای هر دلار همان نرخی است که در آخرین خرید پرداختیم. اما این کار سود را بهشدت تحریف میکند. فرض کنید دیروز دلار را ارزان خریدهاید و انبار پُر است؛ امروز فقط ۱۰۰ دلار با نرخ بالا میخرید. اگر بهای کل موجودی را با همان نرخِ گرانِ امروز حساب کنید، انگار کلِ موجودیِ ارزانتان یکشبه گران شده — و در نتیجه، سودِ فروش را کمتر از واقع نشان میدهید. برعکسش هم همانقدر گمراهکننده است.
روش درست این است که بهای تمامشده را بر اساس میانگینِ وزندارِ همهٔ خریدها بسنجیم؛ یعنی هر خرید به نسبتِ مقدارش در میانگین اثر بگذارد، نه بهطور مساوی. خریدِ بزرگ، وزنِ بیشتری در قیمت تمامشده دارد؛ خریدِ کوچک، وزنِ کمتر. این منطق در مقالهٔ محاسبهٔ سود صرافی هم از زاویهٔ سود دنبال میشود.
فرمول به زبان ساده
میانگین موزون بهای هر واحد ارز از این نسبت به دست میآید:
میانگین موزون = «جمعِ کلِ مبلغِ ریالیِ پرداختشده برای خریدها» تقسیم بر «جمعِ کلِ مقدارِ ارزِ خریداریشده»
نکتهٔ مهم این است که این عدد پویا است؛ با هر خرید جدید بهروز میشود، اما با فروش تغییر نمیکند. وقتی میفروشید، صرفاً از موجودی کم میکنید و همان بهای میانگینِ فعلی را برای محاسبهٔ سود به کار میبرید؛ خودِ میانگین دستنخورده میماند تا خرید بعدی.
مثال عددی کامل
بیایید با اعداد فرضیِ ساده پیش برویم. فرض کنید صرافی در ابتدا هیچ دلاری ندارد و دو خرید انجام میدهد:
| رویداد | مقدار (دلار) | نرخ هر دلار (ریال) | مبلغ پرداختی (ریال) |
|---|---|---|---|
| خرید اول | ۱۰٬۰۰۰ | ۶۰٬۰۰۰ | ۶۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ |
| خرید دوم | ۵٬۰۰۰ | ۶۶٬۰۰۰ | ۳۳۰٬۰۰۰٬۰۰۰ |
| جمع موجودی | ۱۵٬۰۰۰ | — | ۹۳۰٬۰۰۰٬۰۰۰ |
حالا میانگین موزون بهای هر دلار را حساب میکنیم:
میانگین موزون = ۹۳۰٬۰۰۰٬۰۰۰ ÷ ۱۵٬۰۰۰ = ۶۲٬۰۰۰ ریال بهازای هر دلار
دقت کنید که این عدد، ۶۲٬۰۰۰، نه برابر نرخِ خرید اول است و نه دوم؛ چون خرید اول (۱۰٬۰۰۰ دلار) وزنِ بیشتری دارد، میانگین به نرخِ آن نزدیکتر افتاده است. اگر سادهانگارانه میانگینِ حسابیِ دو نرخ را میگرفتیم (۶۰٬۰۰۰ و ۶۶٬۰۰۰ میشد ۶۳٬۰۰۰)، عددِ نادرستی به دست میآمد؛ چون وزنِ متفاوتِ دو خرید را نادیده میگرفت.
حالا بفروشیم
فرض کنید مشتری میآید و ۸٬۰۰۰ دلار از شما میخرد؛ یعنی شما ۸٬۰۰۰ دلار میفروشید، با نرخ فروشِ ۶۵٬۰۰۰ ریال:
| قلم | مقدار / نرخ | مبلغ (ریال) |
|---|---|---|
| درآمد فروش | ۸٬۰۰۰ × ۶۵٬۰۰۰ | ۵۲۰٬۰۰۰٬۰۰۰ |
| بهای تمامشده (میانگین موزون) | ۸٬۰۰۰ × ۶۲٬۰۰۰ | ۴۹۶٬۰۰۰٬۰۰۰ |
| سود معاملاتی | — | ۲۴٬۰۰۰٬۰۰۰ |
سود این فروش ۲۴ میلیون ریال است؛ معادل ۳٬۰۰۰ ریال سود روی هر دلار (۶۵٬۰۰۰ منهای ۶۲٬۰۰۰). حالا ببینید اگر بهای تمامشده را اشتباه میگرفتیم چه میشد. اگر با نرخِ آخرین خرید (۶۶٬۰۰۰) حساب میکردیم، بهای تمامشده میشد ۵۲۸ میلیون ریال و فروش بهظاهر ۸ میلیون ریال زیان نشان میداد — در حالی که در واقعیت سود کرده بودیم! همین یک عدد میتواند تصمیم شما دربارهٔ نرخگذاری را کاملاً غلط کند.
بعد از فروش چه میماند؟
پس از این فروش، ۷٬۰۰۰ دلار در موجودی باقی میماند و — این نکتهٔ کلیدی است — بهای میانگینِ هر دلار همچنان ۶۲٬۰۰۰ ریال است. فروش، میانگین را تغییر نمیدهد. ارزش دفتریِ موجودیِ باقیمانده میشود ۷٬۰۰۰ × ۶۲٬۰۰۰ = ۴۳۴ میلیون ریال. اگر فردا خریدِ جدیدی با نرخِ دیگری انجام شود، آنوقت میانگین دوباره و بر اساس همین ۷٬۰۰۰ دلارِ باقیمانده بهعلاوهٔ خرید تازه، بهروز خواهد شد.
چرا این موضوع در نرمافزار باید خودکار باشد؟
روی کاغذ، این محاسبه برای یک ارز و چند خرید ساده است. اما صرافی واقعی دهها خرید و فروش در روز و چند ارز بهطور همزمان دارد. نگهداشتنِ میانگینِ بهروزِ هر ارز بهصورت دستی، هم خطاخیز است و هم عملاً نشدنی. به همین دلیل نکستو بهای تمامشدهٔ هر ارز را با روش میانگین موزون بهصورت خودکار نگه میدارد؛ با هر خرید، میانگین بازمحاسبه میشود و با هر فروش، سودِ واقعی بر اساس همان میانگین ثبت میگردد.
این عدد پایهٔ دو چیز مهم است. اول، سودِ معاملاتیِ درست در گزارش سود و زیان با خروجی اکسل و PDF. دوم، ارزشگذاریِ درستِ موجودیِ باقیمانده، که وقتی نرخ روز تغییر کند و بخواهید موجودی را تسعیر کنید، مبنای مقایسه خواهد بود — موضوعی که در پوزیشن ارزی و تسعیر دنبالش کردهایم.
جمعبندی
میانگین موزون بهای ارز، پاسخِ درستِ یک سوال ظاهراً ساده است: «هر واحد ارز را واقعاً چند تمام کردهام؟» گرفتنِ آخرین نرخ یا میانگینِ حسابیِ ساده، سود را تحریف میکند و میتواند فروشِ سودده را زیان و فروشِ زیانده را سود نشان دهد. روش درست این است که هر خرید به نسبتِ مقدارش در قیمت تمامشده اثر بگذارد، میانگین با هر خرید بهروز شود و با فروش دستنخورده بماند. وقتی این محاسبه خودکار و دقیق باشد، برای اولین بار میتوانید با اطمینان بگویید هر معامله چقدر سود داشته است.
همینها را در نکستو ببینید
یک نسخهٔ کامل و اختصاصی با دیتای نمونه — بدون نصب، بدون کارت بانکی.