تعهد پرداخت و درخواست واریز

مشتری شماره حسابی می‌دهد و می‌گوید پولم را به این حساب بریزید. شما قبول می‌کنید، ولی همان لحظه پرداخت نمی‌کنید: شاید فردا، شاید در سه نوبت. تا وقتی این قول جایی ثبت نشده، فقط در ذهن شماست — و ذهن، آخر روز یکی از این قول‌ها را جا می‌اندازد.

نکستو برای همین «تعهد پرداخت» را دارد: هر پرداختی که به آینده موکول شده، همین‌جا ثبت می‌شود. هنوز سندی نخورده و ماندهٔ کسی تکان نخورده؛ فقط نوشته شده که چه کسی به چه کسی چقدر قول داده. بعد هر بار که بخشی از آن پرداخت شد، برایش یک «فقره» می‌زنید و مانده کم می‌شود تا صفر.

طرف دیگر ماجرا «درخواست واریز» است: مشتری شبا داده و پول می‌خواهد، پیش از آنکه شما تصمیم بگیرید از کجا و کِی بپردازید. اگر انتقال وجه، دریافت و پرداخت را دیده‌اید، این قسمت همان است — منتها برای پولی که هنوز نرفته.

در این قسمت چه یاد می‌گیرید

• فرق تعهد پرداخت با انتقال، و اینکه چرا تعهد سند حسابداری نیست
• پر کردن فرم تعهد: مبلغ کل، پرداخت‌کننده، دریافت‌کننده و حساب مقصد
• محافظ شبای تکراری و اینکه کارمزد کجا باید بنشیند
• ثبت فقره‌ها و خواندن سه عدد مبلغ کل، پرداخت‌شده و مانده
• بستن تعهد وقتی مشتری منصرف می‌شود
• ثبت درخواست واریز و چهار وضعیت آن
• دیدن موارد باز هر مشتری بالای صورتحساب و فرستادن واتساپی آن‌ها

تعهد پرداخت: قولی که ثبت می‌شود

فرقش با انتقال چیست

انتقال، پرداختی است که انجام شده و سندش خورده. تعهد، پرداختی است که قول داده‌اید و هنوز نشده. مشتری شماره حسابی داده و قرار است دلارش را به آن بزنید، حوالهٔ دلار می‌خواهد، یا هر حوالهٔ دیگری — تا وقتی انجام نشده، جایش در فرم تعهد است.

یک سوءتفاهم رایج را همین‌جا رفع کنیم: چندمرحله‌ای بودن، شناسهٔ این فرم نیست. تعهد می‌تواند یک‌مرحله‌ای هم باشد. آنچه تعهد را تعهد می‌کند، قولی است که داخلش هست.

مبلغ کل و ارز

فرم تعهد از بالا شروع می‌شود: مبلغ کل و ارز. این کل قولی است که داده‌اید. در مثال این قسمت، حاج قاسم فرجی ۳۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان از صرافی می‌خواهد و قرار است در چند نوبت به حسابش ریخته شود؛ پس مبلغ کل ۳۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان است، نه مبلغ نوبت اول.

پرداخت‌کننده و کارمزد

پرداخت‌کننده یعنی حسابی که این پول از آن می‌رود؛ در این مثال بانک ملت خود صرافی. کنارش کارمزد پرداخت‌کننده «برای کل مبلغ» است و انتخابش یک قاعدهٔ ساده دارد: اگر برای کل تعهد یک کارمزد توافق کرده‌اید، همین‌جا بنویسید؛ اگر هر پرداخت کارمزد خودش را دارد، اینجا را خالی بگذارید و کارمزد را موقع ثبت فقره وارد کنید.

دریافت‌کننده و حساب مقصد

دریافت‌کننده یعنی پول قرار است به دست چه کسی برسد — اینجا حاج قاسم فرجی. بعد حساب مقصد: شبایی که باید به آن واریز شود، نام دارنده و بانک. شبا را که بنویسید، نکستو خودش بانک را تشخیص می‌دهد و لازم نیست از فهرست انتخابش کنید.

روی همین فیلد یک محافظ کوچک کار می‌کند: اگر همین شبا در ۲۴ ساعت گذشته ثبت شده باشد، نکستو هشدار می‌دهد. هدفش یک چیز است — یک شبا دو بار ثبت نشود و پول دو بار نرود. توضیحات را که نوشتید، «ایجاد و رفتن به ثبت فقره‌ها» را بزنید تا مستقیم به صفحهٔ همان تعهد بروید.

فقره‌ها: از قول تا ماندهٔ صفر

سه عددی که کل داستان را می‌گویند

بالای صفحهٔ تعهد نوشته شده که این یک نگهدارنده است، نه سند حسابداری. سه عدد کل ماجرا را می‌گویند: مبلغ کل، پرداخت‌شده، مانده. لحظهٔ ساخت، پرداخت‌شده صفر است و مانده کل مبلغ. از همین صفحه هم می‌توانید با یک کلیک مبلغ و شماره حساب را واتساپی برای پرداخت‌کننده بفرستید.

اولین فقره را ثبت کنید

فرض کنید ۱۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان واریز شد. برای همان یک فقره می‌زنید: مبلغ، کد پیگیری بانک، شرح، و اگر این واریز کارمزد داشت، کارمزدش. با ثبت فقره، مانده ۲۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان می‌شود و پرداخت‌شده ۱۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰.

اینجا نکتهٔ اصلی است: هر فقره یک سند واقعی است. یعنی همان لحظه حساب بانک و حساب حاج قاسم به‌روز می‌شوند. تعهد فقط قول را نگه می‌دارد؛ چیزی که دفتر را تکان می‌دهد، فقره است.

فهرست فقره‌ها و بستن تعهد

فقره‌های ثبت‌شده پایین همان صفحه فهرست می‌شوند، با فیش پیوست و کد پیگیری. کارمزد را داخل مبلغ فقره قایم نکنید؛ فیلد خودش را دارد و اگر آنجا ننویسید، نه مانده درست درمی‌آید نه گزارش هزینه‌ها.

تعهد وقتی مانده‌اش صفر شد، خودش بسته می‌شود. اگر وسط کار مشتری منصرف شد، از «ویرایش سربرگ» دکمهٔ «بستن تعهد» را بزنید: نکستو دلیل را می‌پرسد و همان دلیل روی تعهد می‌ماند تا بعداً معلوم باشد چرا نیمه‌کاره ماند.

درخواست واریز: مقصد آن قول

درخواست واریز چیست

درخواست واریز یعنی مشتری شبایی داده و می‌خواهد پول به آن برسد — پیش از آنکه شما تصمیم بگیرید از کجا و کِی. تفاوت را ساده نگه دارید: تعهد قول شماست، درخواست واریز مقصدِ آن قول.

ثبت درخواست

فرم کوتاه است: مبلغ و ارز، درخواست‌دهنده، شبا و نام صاحب حساب — بانک باز هم از روی شبا تشخیص داده می‌شود. در مثال این قسمت شیرین مرادی ۳۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان به شبای خودش می‌خواهد.

سه گزینهٔ مفید هم هست: اطلاع واتساپی به درخواست‌دهنده، فعال، و فوری. «فوری» یعنی این درخواست بالای همهٔ فهرست‌ها و اول صف واگذاری می‌نشیند. با ثبت درخواست، نکستو شما را به صفحهٔ واگذاری می‌برد، چون قدم بعدی همان است.

چهار وضعیت و دو ستون

هر درخواست چهار وضعیت دارد: شروع‌نشده، در جریان، بسته، لغو. کنارشان دو ستون «واگذارشده» و «پرداخت‌شده» می‌گویند این درخواست تا کجا پیش رفته. اینکه چه کسی این پول را می‌رساند، تصمیمی است که در مسیریابی ریال و آمادگی پرداخت گرفته می‌شود.

موارد باز، بالای صورتحساب مشتری

برای پیگیری روزانه یک جای مشخص هست: صورتحساب مشتری. بالای صورتحساب هر مشتری، کنار مانده‌هایش، موارد بازش دیده می‌شود — تعهدهای باز و درخواست‌های واریز باز، هر کدام با شمارنده. برای هر گروه هم یک کلیک هست که عکس همان موارد را به واتساپ مشتری می‌فرستد.

نتیجه‌اش این است که برای دانستن «با این مشتری چه چیزی نیمه‌کاره است» لازم نیست بین صفحه‌ها بچرخید؛ همه‌چیز کنار مانده‌اش است.

نکته‌ها و هشدارها

• تعهد سند حسابداری نیست. تا فقره نزنید، ماندهٔ هیچ حسابی تکان نمی‌خورد.
• مبلغ کل را کل قول بنویسید، نه مبلغ نوبت اول؛ وگرنه مانده از همان اول غلط است.
• کارمزد را داخل مبلغ فقره ننویسید؛ فیلد خودش را دارد. قایم‌کردنش هم مانده را خراب می‌کند هم گزارش هزینه‌ها را.
• هشدار شبای تکراری را جدی بگیرید؛ همان‌جا جلوی یک واریز دوباره را می‌گیرد.
• تعهد با ماندهٔ صفر خودش بسته می‌شود؛ برای انصراف مشتری از «بستن تعهد» استفاده کنید و دلیل بنویسید.
• تگ «فوری» را فقط برای کاری بزنید که واقعاً فوری است، وگرنه صف اولویت معنایش را از دست می‌دهد.

ادامهٔ مسیر

قسمت قبل، انتقال وجه، دریافت و پرداخت، پرداختی را ثبت می‌کرد که انجام شده است؛ این قسمت همان را برای پولی که هنوز نرفته انجام داد. قسمت بعد، مسیریابی ریال و آمادگی پرداخت، سراغ تصمیم بعدی می‌رود: چه کسی این پول را برساند. برای دیدن اینکه این تعهدها روی طلب و بدهی مشتری‌ها چه اثری می‌گذارند، چه کسی بدهکار است؟ و صورتحساب مشتری و پرتال مشتری را ببینید.

پرسش‌های پرتکرار

فرق تعهد پرداخت با انتقال چیست؟

انتقال پرداختی است که انجام شده و سندش خورده است. تعهد، پرداختی است که قول داده‌اید و هنوز انجام نشده؛ ثبتش سند حسابداری نمی‌سازد و فقط نگه می‌دارد که چه کسی به چه کسی چقدر قول داده.

آیا تعهد حتماً باید چندمرحله‌ای باشد؟

نه. تعهد می‌تواند با یک فقره تمام شود. مرحله‌ای بودن شناسهٔ این فرم نیست؛ آنچه تعهد را تعهد می‌کند این است که پرداختش هنوز انجام نشده.

کارمزد را کجا وارد کنم؟

اگر برای کل تعهد یک کارمزد توافق کرده‌اید، در فیلد کارمزد پرداخت‌کننده «برای کل مبلغ» بنویسید. اگر هر واریز کارمزد خودش را دارد، آن فیلد را خالی بگذارید و کارمزد را در همان فقره وارد کنید. در هیچ حالتی کارمزد را داخل مبلغ فقره حساب نکنید.

درخواست واریز با تعهد پرداخت چه فرقی دارد؟

درخواست واریز از سمت مشتری است: شبا داده و پول می‌خواهد، بدون اینکه معلوم باشد از کجا پرداخت می‌شود. تعهد از سمت شماست: قولی که برای رساندن آن پول داده‌اید. یکی مقصد را می‌گوید، دیگری راه را.

چطور بفهمم با یک مشتری چه چیزی نیمه‌کاره مانده؟

صورتحساب همان مشتری را باز کنید. بالای صورتحساب، کنار مانده‌هایش، تعهدهای باز و درخواست‌های واریز باز با شمارنده دیده می‌شوند و با یک کلیک هم می‌توانید عکس همان‌ها را به واتساپش بفرستید.