تنظیمات اولیه، ارزها و اولین کاربران
کارهای یکبارهٔ روز اول در نکستو: ارز مرجع و واحد پول ایران، محافظها و مهلت اصلاح، حالت نرخ و اعشار ارزها، و ساختن کاربر برای هر همکار.
این قسمت دربارهٔ کارهایی است که فقط یک بار انجام میشوند — و دو تایشان اصلاً برگشت ندارند. پس نیم ساعت وقت گذاشتن برایشان امروز، جلوی ساعتها دردسر بعدی را میگیرد.
چهار کار پیش رو دارید: تنظیمات پایه، ارزها، تابلوی نرخ و کاربران. تابلوی نرخ چون داستان خودش را دارد به قسمت بعد موکول میشود؛ این قسمت سه کار دیگر را تمام میکند. اگر مفهومهای حساب و سند و ارز مرجع برایتان تازه است، اول چهار مفهوم پایه را ببینید.
در این قسمت چه یاد میگیرید
- انتخاب ارز مرجع و اینکه چرا بعد از اولین سند قفل میشود
- انتخاب ریال یا تومان بهعنوان واحد پول ایران
- سه عددی که تعیین میکنند اصلاح سند چقدر آزاد باشد
- پنج محافظی که جلوی اشتباههای رایج را میگیرند
- حالت نرخ هر ارز (ضرب یا تقسیم) و تعداد اعشار
- افزودن ارز تازه و ساختن «ارز حواله» در کنار ارز نقد
- ساختن کاربر جدا برای هر همکار، قبل از شروع کار واقعی
تنظیمات پایه
صفحهٔ تنظیمات شلوغ به نظر میرسد، ولی برای روز اول فقط چهار بخشش مهم است: ارز مرجع، واحد پول ایران، مشخصات صرافی، و محافظها. بقیهاش میماند برای هر وقت که لازم شد.
تصمیم اول: ارز مرجع
ارز مرجع ارزی است که همهٔ جمعبندیها و سود و زیان با آن نوشته میشود. هر ارزی که فعال کرده باشید میتواند مرجع باشد — در نمونهٔ ما شش ارز فعال است، پس شش گزینه. ولی معمولاً یک ارز باثبات انتخاب میشود: دلار، یا درهم برای کسانی که بیشتر با امارات کار میکنند.
چرا برگشتناپذیر است؟ چون سود هر معامله همان لحظه به این ارز حساب و ذخیره میشود. تا قبل از ثبت اولین سند میتوانید عوضش کنید؛ بعد از آن قفل میشود. این قفل برای محافظت از خود شماست، نه محدودیت.
تصمیم دوم: ریال یا تومان
تصمیم دوم مخصوص ایران است. نرمافزار هر دو را بلد است، ولی باید یکی را انتخاب کنید و تا آخر همان بماند، چون همهٔ اعداد با همان واحد ذخیره میشوند.
مشخصات صرافی
مشخصات صرافی روی همهٔ خروجیها مینشیند: صورتحساب، پیدیاف، و پیام واتساپ. نام را همانطور بنویسید که مشتری میشناسد، تلفن و آدرس را کامل وارد کنید، و لوگو را همینجا بارگذاری کنید.
سه عدد برای اصلاح سند
این سه عدد تعیین میکنند اصلاح سند چقدر آزاد باشد:
- مهلت اصلاح: تا چند روز بعد از ثبت، سند قابل ویرایش است.
- پنجرهٔ ویرایش درجا: در چند ساعت اول، ویرایش بدون هیچ ردی انجام میشود.
- ثبت با تاریخ گذشته: تا چند روز قبل اجازهٔ ثبت دارید.
پیشنهاد برای شروع: مهلت سه روز، پنجرهٔ ۲۴ ساعت، و تاریخ گذشته صفر. سختگیرانه است، ولی بعداً باز کردن آسانتر از جمع کردن است.
پنج محافظ
پنج تیک هستند و هر کدام جلوی یک اشتباه رایج را میگیرند: نگهبان صندوق که نمیگذارد صندوق منفی شود؛ جلوگیری از انتقال تکراری که همان مبلغ به همان حساب را در چند دقیقه دو بار ثبت نمیکند؛ شرح اجباری برای معامله؛ شرح اجباری برای انتقال؛ و جلوگیری از کد پیگیری تکراری.
همه را روشن بگذارید. تنها موردی که بعضیها خاموش میکنند شرح اجباری است — و سه ماه بعد سندی میبینند که هیچکس نمیداند بابت چه بوده. حالا ذخیره کنید؛ تنظیمات پایه تمام است.
ارزها
بالای صفحهٔ ارزها، ارزهایی هستند که فعال کردهاید و پایین یک فهرست جهانی از بیش از دویست ارز، رمزارز و طلا که با یک دکمه فعال میشوند. هر ارز فعال سه چیز دارد: نام، تعداد اعشار، و حالت نرخ.
حالت نرخ: مهمترین تنظیم این صفحه
ستون «حالت نرخ» برای هر ارز یکی از دو گزینه را دارد: ضرب یا تقسیم. بیشترین اشتباه همینجا اتفاق میافتد، ولی قاعدهاش ساده است:
- اگر نرخ را بهازای یک دلار میگویید — مثل تومان: هر دلار ۲۱۶٬۱۰۰ تومان — حالت تقسیم است.
- اگر نرخ را بهازای یک واحد از خودِ آن ارز میگویید — مثل یورو: هر یورو ۱٫۱۵۴ دلار — حالت ضرب است.
و اگر برعکس بزنید چه میشود؟ فرض کنید درهم را روی حالت ضرب بگذارید: ۱۰۰ درهم بهجای ۲۷٫۳ دلار میشود ۳۶۶ دلار، یعنی حدود سیزده برابر. نرمافزار خطا نمیدهد چون از نظر او عدد درست است؛ فقط شما ضرر میکنید.
اعشار
اعشار را متناسب با ارز بگذارید: تومان صفر؛ ارزهای اصلی و تتر دو؛ رمزارزهای خُرد مثل بیتکوین شش تا هشت. اگر اعشار کم بگذارید، اعداد گرد میشوند و ماندهها کمکم چند ریال اختلاف پیدا میکنند که هیچوقت پیدا نمیشود.
افزودن ارز و ارز حواله
برای افزودن ارز تازه، در فهرست پایین اسمش را بنویسید و دکمهٔ بهعلاوه را بزنید؛ بلافاصله به ارزهای فعال بالا اضافه میشود، با حالتی که خود نرمافزار حدس زده — ولی حالت را همیشه خودتان چک کنید.
کنار هر ارز دکمهٔ «حواله» هم هست: یک ارز جدا برای همان پول ولی به شکل حواله، با نرخ جدا. با زدن آن روی درهم، «حواله درهم» به فهرست اضافه میشود. برای صرافیای که درهم نقد و درهم حواله را با دو قیمت میفروشد، این یعنی دو مانده و دو نرخ بدون قاطی شدن. اگر لازمش نداشتید، با همان دکمه از فهرست منتخب برش میدارید.
اولین کاربران
آخرین کار روز اول کاربران است. برای هر همکار یک کاربر جدا بسازید — قبل از شروع کار واقعی، نه بعدش. دلیلش ساده است: هر سندی نام ثبتکننده را نگه میدارد، و اگر همه با یک حساب کار کنند، این نام بیمعنا میشود.
فرم کاربر چهار چیز میخواهد: نام، نام کاربری، رمز، و نقش. نقش مهمترین انتخاب است؛ هفت نقش آماده دارید و برای بیشتر صرافیها همین هفتتا کافی است. جزئیات دسترسیها را در کاربران، دسترسیها و ورود دومرحلهای کامل میبینید.
ذخیره کنید و کاربر در فهرست است. رمز را به خودش بدهید و بخواهید در اولین ورود عوضش کند.
نکتهها و هشدارها
- ارز مرجع و واحد پول ایران دو تصمیم برگشتناپذیرند. قبل از ثبت اولین سند دربارهٔ هر دو مطمئن شوید.
- حالت نرخ را برای هر ارز — حتی ارزی که نرمافزار خودش اضافه کرده — یک بار خودتان چک کنید؛ اشتباه در آن خطا نمیدهد، فقط ضرر میدهد.
- اعشار کم برای رمزارزها بهمرور اختلاف مانده میسازد که دیگر پیدا نمیشود.
- شرح اجباری را خاموش نکنید؛ گرانترین تیک این صفحه همین است.
- سختگیرانه شروع کنید: مهلت سه روز، پنجرهٔ ۲۴ ساعت، تاریخ گذشته صفر. باز کردنش بعداً آسان است.
- حساب مشترک بین همکاران یعنی از دست دادن نام ثبتکنندهٔ سندها؛ از روز اول برای هر نفر یک کاربر بسازید.
ادامهٔ مسیر
قسمت قبل، تور رابط کاربری، نشان داد این صفحهها چطور کار میکنند. قسمت بعد، تابلوی نرخ و محافظهای آن، همان عددی است که همهٔ سودها با آن سنجیده میشود. بعد از آن ماندههای افتتاحیه را از دفتر قبلی وارد میکنید و در مشتریان و حسابها پروندهٔ مشتریها را میسازید.
پرسشهای پرتکرار
ارز مرجع را بعداً میتوانم عوض کنم؟
فقط تا قبل از ثبت اولین سند. بعد از آن قفل میشود، چون سود هر معامله همان لحظه به ارز مرجع حساب و ذخیره شده است.
ریال را انتخاب کنم یا تومان؟
هر کدام را که در کار روزمرهتان میگویید. نکستو هر دو را پشتیبانی میکند، ولی همهٔ اعداد با همان واحد انتخابی ذخیره میشوند و بعداً عوض نمیشود.
حالت نرخ ضرب است یا تقسیم؟
اگر نرخ را بهازای یک دلار میگویید، تقسیم؛ اگر بهازای یک واحد از خود آن ارز میگویید، ضرب. تومان نمونهٔ تقسیم است و یورو نمونهٔ ضرب.
«ارز حواله» چه فرقی با ارز عادی دارد؟
یک ارز جداست برای همان پول به شکل حواله، با نرخ و ماندهٔ مستقل. برای صرافیای مفید است که مثلاً درهم نقد و درهم حواله را با دو قیمت میفروشد و نمیخواهد این دو با هم قاطی شوند.
چرا باید برای هر همکار کاربر جدا بسازم؟
چون هر سند نام ثبتکنندهاش را نگه میدارد. با حساب مشترک، این نام بیمعنا میشود و دیگر نمیتوانید بفهمید هر سند را چه کسی ثبت کرده است.
متن کامل ویدیو
این قسمت دربارهٔ کارهایی است که فقط یک بار انجام میشوند — و دو تایشان اصلاً برگشت ندارند. پس نیم ساعت وقت گذاشتن برایشان امروز، جلوی ساعتها دردسر بعدی را میگیرد. چهار کار داریم: تنظیمات پایه، ارزها، تابلوی نرخ، و کاربران. این صفحهٔ تنظیمات است. شلوغ به نظر میرسد، ولی فقط چهار بخشش برای روز اول مهم است: ارز مرجع، واحد پول ایران، مشخصات صرافی، و محافظها. بقیهاش را هر وقت لازم شد برمیگردیم. اولین تصمیم: ارز مرجع. ارزی که همهٔ جمعبندیها و سود و زیان با آن نوشته میشود.
هر ارزی که فعال کرده باشید میتواند مرجع باشد — اینجا شش ارز داریم، پس شش گزینه. ولی معمولاً یک ارز باثبات انتخاب میشود: دلار، یا درهم برای کسانی که بیشتر با امارات کار میکنند. و چرا برگشتناپذیر؟ چون سود هر معامله همان لحظه به این ارز حساب میشود و ذخیره میشود. تا قبل از اولین سند میتوانید عوضش کنید؛ بعد از آن قفل میشود — و این قفل برای محافظت از خودتان است، نه محدودیت. تصمیم دوم مخصوص ایران است: ریال یا تومان. نرمافزار هر دو را بلد است ولی باید یکی را انتخاب کنید و تا آخر همان بماند، چون همهٔ اعداد با همان واحد ذخیره میشوند.
مشخصات صرافی روی همهٔ خروجیها مینشیند: صورتحساب، پیدیاف، پیام واتساپ. نام را همانطور بنویسید که مشتری میشناسد، تلفن و آدرس را کامل، و لوگو را همینجا بارگذاری کنید. حالا سه عددی که تعیین میکنند اصلاح سند چقدر آزاد باشد. مهلت اصلاح: تا چند روز بعد از ثبت، سند قابل ویرایش است. پنجرهٔ ویرایش درجا: در چند ساعت اول، ویرایش بدون هیچ ردی. و ثبت با تاریخ گذشته: تا چند روز قبل اجازه دارید. پیشنهاد ما برای شروع: مهلت سه روز، پنجرهٔ بیستوچهار ساعت، تاریخ گذشته صفر.
سختگیرانه است، ولی بعداً بازکردن آسانتر از جمعکردن است. و محافظها. پنج تیک که هر کدام جلوی یک اشتباه رایج را میگیرد: نگهبان صندوق نمیگذارد صندوق منفی شود؛ جلوگیری از انتقال تکراری، همان مبلغ به همان حساب را در چند دقیقه دو بار ثبت نمیکند؛ شرح اجباری برای معامله، و شرح اجباری برای انتقال؛ و جلوگیری از کد پیگیری تکراری. همه را روشن بگذارید. تنها موردی که بعضیها خاموش میکنند شرح اجباری است — و بعد سه ماه بعد سندی میبینند که هیچکس نمیداند بابت چه بوده.
و ذخیره میکنیم. تا اینجا تنظیمات پایه تمام شد؛ حالا میرویم سراغ ارزها. حالا ارزها. بالای صفحه ارزهایی است که فعال کردهاید، و پایین یک فهرست جهانی از بیش از دویست ارز، رمزارز و طلا که با یک دکمه فعال میشوند. هر ارز فعال سه چیز دارد: نام، تعداد اعشار، و حالت نرخ. این ستون، حالت نرخ، برای هر ارز یکی از دو گزینه را دارد: تقسیم یا ضرب. مهمترین تنظیم این صفحه است؛ پس اول قاعدهاش را روی کاغذ ببینیم. حالت نرخ مهمترین تنظیم این صفحه است و جایی است که بیشترین اشتباه اتفاق میافتد.
قاعدهاش ساده است: اگر نرخ را «بهازای یک دلار» میگویید — مثل تومان: هر دلار دویستوشانزده هزار و صد تومان — حالت تقسیم است. اگر نرخ را «بهازای یک واحد از خودِ آن ارز» میگویید — مثل یورو: هر یورو یک ممیز صد و پنجاه و چهار دلار — حالت ضرب است. و اگر برعکس بزنید چه میشود؟ درهم را حالت ضرب بگذارید: صد درهم بهجای بیستوهفت ممیز سه دلار، سیصد و شصت و شش دلار میشود. یعنی سیزده برابر. نرمافزار خطا نمیدهد چون از نظرش عدد درست است — فقط شما ضرر میکنید.
اعشار: تومان صفر؛ ارزهای اصلی و تتر دو؛ رمزارزهای خُرد مثل بیتکوین، شش تا هشت. اگر اعشار کم بگذارید، اعداد گرد میشوند و ماندهها کمکم چند ریال اختلاف پیدا میکنند که هیچوقت پیدا نمیشود. و افزودن ارز تازه: در فهرست پایین اسمش را بنویسید و دکمهٔ بهعلاوه را بزنید. پوند را اضافه میکنیم. بلافاصله بالا میآید، با حالت پیشفرضی که خودش حدس زده — ولی حالت را همیشه خودتان چک کنید. و کنار هر ارز دکمهٔ «حواله» هست: یک ارز جدا برای همان پول ولی به شکل حواله، با نرخ جدا.
روی درهم میزنم: «حواله درهم» به فهرست آمد. برای صرافیای که درهم نقد و درهم حواله را با دو قیمت میفروشد، این یعنی دو مانده و دو نرخ، بدون قاطیشدن. و اگر لازمش نداشتید، با همان دکمهٔ حذف از منتخب برمیدارید. آخرین کار روز اول: کاربران. برای هر همکار یک کاربر جدا بسازید — قبل از شروع کار واقعی، نه بعدش. چون هر سندی نام ثبتکننده را نگه میدارد و اگر همه با یک حساب کار کنند، این نام بیمعنا میشود. یک کاربر میسازیم: نام، نام کاربری، رمز، و نقش. نقش مهمترین انتخاب است: هفت نقش آماده دارید و برای بیشتر صرافیها همین هفتتا کافی است.
جزئیات دسترسیها را در قسمت کاربران و دسترسی کامل میبینیم. ذخیره — و کاربر در فهرست است. رمز را به خودش بدهید و بخواهید در اولین ورود عوضش کند. روز اول اینها را تمام کنید: ارز مرجع و واحد پول — دو تصمیم برگشتناپذیر؛ محافظها روشن؛ ارزها با حالت درست؛ و برای هر همکار یک کاربر. قسمت بعد تابلوی نرخ است — همان عددی که همهٔ سودها با آن سنجیده میشود.
همین حالا خودتان امتحان کنید
یک دموی کامل و اختصاصی با دیتای نمونه — بدون نصب، بدون کارت بانکی.
ساخت دموی رایگان