ورود قطعهٔ طلا

طلایی را که از یک طرف حساب می‌گیرید و در صندوق می‌گذارید، قطعه‌به‌قطعه ثبت کنید: طلای آب‌شده، کارساخته یا شمش سریال‌دار؛ سکهٔ بی‌سریال و هر ارز دیگری را هم (مثلاً دلاری که همراه طلا تحویل می‌شود) در همین سند بیاورید. هر قطعه با انگ، آزمایشگاه، وزن و عیارش می‌ماند تا بعداً همان قطعه را تحویل دهید یا ردش را بگیرید. این صفحه فقط وقتی دیده می‌شود که «کار با طلا» در تنظیمات روشن باشد.

قدم‌به‌قدم

1. از (طرف حساب): کسی که طلا را می‌دهد. هر حسابی جز صندوق. ماندهٔ او مثل بقیهٔ فرم‌ها در ستون کناری دیده می‌شود.
2. به صندوق: صندوقی که طلا در آن گذاشته می‌شود (حساب نوع «صندوق»). موجودی فعلی‌اش (تعداد قطعه، فلز، اجرت) زیر ماندهٔ طرف حساب می‌آید.
3. برای هر قطعه یک ردیف پر کنید. اول نوع را بزنید؛ فیلدهای ردیف بر اساس نوع عوض می‌شوند و فقط همان‌هایی که لازم است دیده می‌شوند. با + افزودن ردیف ردیف تازه بسازید و با × ردیف را بردارید. Enter در هر خانه به خانهٔ بعد می‌رود و در آخرین خانهٔ ردیف آخر، ردیف تازه می‌سازد.
4. توضیحات و تاریخ را بنویسید (تا ۳ روز قبل مجاز است) و ثبت ورود قطعه‌ها را بزنید.

فیلدهای هر نوع

• آزمایشگاه: با تایپ، آزمایشگاه‌هایی که قبلاً وارد کرده‌اید پیشنهاد می‌شوند و نام تازه هم پذیرفته می‌شود.
• عیار از هزار است، مثلاً ۷۴۷. اجرت: «بدون اجرت»، «درصدی» یا «فرق (گرم)»؛ «مقدار اجرت» درصد یا تعداد گرم ۱۸ است.
• فلز (گرم ۱۸) و جمع همان لحظه حساب می‌شوند؛ برای سکه یا ارز، جمع همان مقدار با نام ارز است.

پایین جدول تعداد قطعه‌ها، جمع فلز، جمع اجرت و «جمع گرم ۱۸» دیده می‌شود، و اگر باشد تعداد شمش‌ها و مقدار هر سکه یا ارز.

حساب هر قطعه

• فلز (گرم ۱۸) = وزن × عیار ÷ ۷۵۰.
• اجرت درصدی = فلز × درصد. فرق (گرم) همان تعداد گرم ۱۸ را اضافه می‌کند.
• جمع = فلز + اجرت.

مثال: قطعهٔ ۳۲٫۸۶ گرمی با عیار ۷۴۷ ← ۳۲٫۸۶ × ۷۴۷ ÷ ۷۵۰ = ۳۲٫۷۲۹ گرم ۱۸. با اجرت ۷٪، اجرت ۳۲٫۷۲۹ × ۷٪ = ۲٫۲۹۱ و جمع ۳۵٫۰۲۰ گرم ۱۸ می‌شود.

شمش سریال‌دار

• در ردیف شمش، شمارهٔ سریال را در ستون اول (جای انگ) بنویسید و نام شمش را انتخاب کنید. وزن اختیاری است و عیار لازم نیست.
• در فهرست‌ها، رسید و پیام واتساپ هم سریال شمش جای انگ می‌نشیند و نام شمش نوشته می‌شود، نه کد کوتاه آن.
• سریالی که همین حالا در صندوق است دوباره پذیرفته نمی‌شود.
• گزینهٔ «شمش سریال‌دار» فقط وقتی هست که دست‌کم یک ارز شمش سریال‌دار فعال باشد.

سکه یا ارز

• برای سکهٔ بی‌سریال (مثلاً سکهٔ امامی) یا هر ارز دیگر (مثلاً دلار) نوع سکه یا ارز را بزنید، سکه یا ارز را انتخاب کنید و تعداد یا مبلغ را بنویسید.
• این ردیف‌ها قطعه نیستند: در «موجودی قطعه‌ها» نمی‌آیند و موجودی‌شان همان ماندهٔ حساب صندوق است که در ستون کناری «موجودی صندوق» با نام هر ارز دیده می‌شود.
• گرم ۱۸ و شمش سریال‌دار در این فهرست نیستند؛ برای آن‌ها نوع خودشان را بزنید.

در دفتر چه ثبت می‌شود؟

همه به گرم ۱۸:

• صندوق به اندازهٔ فلز بدهکار می‌شود.
• حساب سیستمی «اجرت طلای موجود» (دارایی) به اندازهٔ اجرت بدهکار می‌شود.
• طرف حساب به اندازهٔ فلز + اجرت بستانکار می‌شود.

به زبان ساده: به طرف حساب، طلا و اجرتش را بدهکار می‌شوید؛ فلز در صندوق است و اجرت تا وقتی قطعه فروخته شود جدا و چسبیده به قطعه نگه داشته می‌شود. برای شمش، صندوق یک عدد بدهکار و طرف حساب یک عدد بستانکار می‌شود، به ارز همان شمش. سکه یا ارز هم همین‌طور: صندوق به همان مقدار بدهکار و طرف حساب بستانکار، به ارز خودش.

نکته‌ها

• سند با نوع «سند طلا» ثبت می‌شود. ویرایش ندارد، اما مثل سندهای دیگر حذف یا برگشت (استورنو) می‌شود؛ حذف سند ورود، قطعه‌هایش را هم پاک می‌کند. اگر قطعه‌ای از این سند بعداً خارج یا جابه‌جا شده باشد، اول سند بعدی را برگردانید.
• اگر ارز «طلای ۱۸ عیار (گرم)» در ارزهای منتخب نباشد، اول آن را از «مدیریت ارزها» اضافه کنید.
• طلای قطعه‌ای را با انتقال ساده وارد صندوق نکنید؛ وگرنه ماندهٔ صندوق با جمع قطعه‌ها نمی‌خواند و «موجودی قطعه‌ها» هشدار می‌دهد.

شرح در صورتحساب

سند شرحش را خودش می‌سازد و در صورتحساب‌ها همان دیده می‌شود (متن «توضیحات» شما هم کنارش می‌آید): شرح هر نوع به زبان خودش نوشته می‌شود:

• آب‌شده: «۲ قطعه آب‌شده (انگ ۶۴۵۶۹، انگ ۱۲۰۹۸۳۵)»؛ تا سه انگ داخل پرانتز می‌آید.
• کارساخته: «۱ قطعه کارساخته (النگو)»، با شرح هر قطعه.
• شمش: «۱ شمش ۵ گرمی (سریال ZR-۱۰۰۱)»، با نام شمش.
• سکه یا ارز: «۳ سکه امامی» یا «۱۰۰ دلار».

مثلاً صورتحساب طرف حساب: «تحویل ۱ قطعه آب‌شده (انگ ۶۴۵۶۹) و ۱ قطعه کارساخته (النگو) به [نام دفتر شما] — فلز ۴۲٫۷۲۹ + اجرت ۲٫۲۹۱». صورتحساب صندوق همین را با «دریافت … از [طرف حساب]» و اجرت جدا («در اجرت طلای موجود») نشان می‌دهد؛ یعنی صندوق فقط فلز را نگه می‌دارد. شمش و سکه یا ارز جدا و به ارز خودشان می‌آیند.

رسید و واتساپ

بعد از ثبت، در صفحهٔ سند رسید مشتری را بزنید. رسید هم‌طرح رسید انتقال آشناست و جهتش از دید مشتری یک‌طرفه نوشته می‌شود:

• عنوان «رسید دریافت طلا از مشتری» یا «رسید تحویل طلا به مشتری»، با جملهٔ روشن «طلای زیر از شما دریافت و به حسابتان بستانکار شد» یا «طلای زیر به شما تحویل و از حسابتان کسر شد».
• در رسید شمش و سکه یا ارز با نام نوشته می‌شوند (مثلاً «سکه امامی»)، نه کد کوتاهشان که مشتری نمی‌شناسد. وقتی سند سکه یا ارز دارد، جمله «موارد زیر از شما دریافت…» است.
• بالای رسید نام مشتری با شمارهٔ حساب (و تلفن و چهار رقم آخر کد ملی اگر ثبت شده باشد)، بعد جعبهٔ رنگی جمع گرم ۱۸ (و جدای آن فلز + اجرت)، جدول قطعه‌ها و جای امضای مشتری و مهر.
• زبان رسید را انتخاب کنید، چاپ کنید، عکسش را دانلود کنید یا همان عکس را به گروه واتساپ طرف حساب بفرستید.
• کاغذ را A۵ یا A۴ انتخاب کنید؛ انتخاب به خاطر می‌ماند. فهرست بلند به صفحهٔ بعد می‌رود و سرستون جدول در هر صفحه تکرار می‌شود.

«ارسال به واتساپ مشتری» پیام متنی را با قالب «ورود طلا (قطعه‌ها)» می‌فرستد؛ متن قالب از «قالب پیام‌های واتساپ» قابل ویرایش است.