ثبت دستور دریافت/پرداخت
«قرارِ» پرداخت یا دریافت — نه خودِ آن. شما (مثلاً معاملهگر) دستور میدهید که «به آقای X پانصد دلار بده»، و صندوقدار وقتی مشتری مراجعه کرد اجرایش میکند. تا لحظهٔ اجرا هیچ پولی در دفتر جابهجا نمیشود.
چه زمانی به این صفحه میآیید؟
- توافق انجام شده ولی مشتری هنوز برای گرفتن/دادن پول نیامده است.
- میخواهید کار صندوق منظم باشد: صندوقدار فقط چیزی را میپردازد که برایش «دستور» صادر شده.
جای این صفحه در نرمافزار
- فهرست و اجرای دستورها: دستورات دریافت/پرداخت؛ دستورهای در انتظار در موارد باز هم دیده میشوند.
- پس از اجرا، سند نهایی در انتقالها ثبت میشود.
فیلدها
| فیلد | توضیح |
|---|---|
| مبلغ و ارز | مبلغ دستور؛ ارز پیشفرض ندارد و خالی میآید. |
| صندوق کدام طرف است؟ | «صندوق میگیرد (دریافت وجه)» وقتی مشتری پول میآورد، یا «صندوق میدهد (پرداخت وجه)» وقتی به مشتری پول داده میشود. |
| پرداختکننده و دریافتکننده | دو باکس مثل فرم انتقال وجه: در یکی صندوق و در دیگری مشتری. برچسب حساب هر باکس («صندوق» یا «مشتری») با انتخاب بالا عوض میشود. |
| کارمزد پرداختکننده / دریافتکننده | زیر حساب همان طرف؛ توضیحش در بخش «کارمزد دستور» همین صفحه. |
| توضیحات | برای صندوقدار نمایش داده میشود؛ «توضیحات محرمانه» فقط داخلی است. |
| نام مراجعهکننده و عکس مدرک | آخرین ردیف فرم، همانجا که فرم انتقال وجه کد پیگیری و پیوست دارد. نام همانطور که روی کارت شناسایی آمده، یا عکس مدرک شناسایی. دستکم یکی لازم است، چون صندوقدار با همین مراجعهکننده را تطبیق میدهد. تلفن مراجعهکننده اختیاری است و در پیشنویس پیام واتساپ دستور هم میآید. |
حساب هر دو طرف، «صندوق کدام طرف است؟» و ارز دکمهٔ قفل دارند (همان قفل فرمهای ثبت دیگر): مقدار قفلشده برای ثبتهای بعدی میماند تا از برنامه خارج شوید.
نکتهها
- تا لحظهٔ اجرا، مانده هیچ حسابی تغییر نمیکند؛ دستور فقط یک «قرار» است.
مشتری-صندوق و شکل جدید فرم
فرم مثل انتقال وجه است: سوییچ «صندوق کدام طرف است؟» و زیر آن دو باکس پرداختکننده و دریافتکننده، هر کدام با حساب و کارمزد همان طرف. کنار فرم، کارتهای «ماندهٔ پرداختکننده» و «ماندهٔ دریافتکننده» ماندهٔ هر دو طرف را نشان میدهند.
طرف صندوق میتواند صندوق/بانک خود صرافی باشد یا حسابی که مدیر در صفحهٔ «صندوقها» بهعنوان صندوق تعریف کرده (مشتری-صندوق) — چنین حسابی هویت مشتریاش را هم نگه میدارد. اگر صندوقِ خودی انتخاب شود، روال قبلی برقرار است: دستور در صف صندوقدارِ همان صندوق مینشیند و او اجرا میکند.
قفل سقف اعتبار
دستورِ «صندوق میدهد» برای مشتری سقفدار (سقف خودش یا گروهش؛ ۰ = بدون اعتبار) فقط وقتی ثبت میشود که بعد از پرداخت، بدهی خالصش از سقف نگذرد. دارندهٔ مجوز مربوط میتواند با تیک «پرداخت با وجود سقف اعتبار» رد شود (در لاگ ثبت میشود).
ترتیب فیلدها: مثل فرم انتقال وجه، «مبلغ و ارز» بالای دو طرف میآید، بعد دو طرف و جزئیات. این فرم ارز پیشفرض ندارد: ارز خالی میآید، مگر آن را قفل کرده باشید.
بعد از ثبت
دستور در صف صندوق مینشیند. در صندوق خودی صندوقدار رسید را پیش از تأیید چاپ میکند (با زبان و لوگوی بهخاطرسپرده برای همین طرف حساب) و با «تأیید و ثبت» مبلغ واقعی، رسید امضاشده یا توضیح کتبی (برای پرداخت الزامی) و در صورت نیاز اجرای جزئی را ثبت میکند؛ جزئیات در راهنمای فهرست دستورها.
کارمزد دستور
هر طرف فرم کارمزد خودش را دارد، مثل فرم انتقال وجه: «کارمزد پرداختکننده» و «کارمزد دریافتکننده»، زیر حساب همان طرف. کارمزدِ طرفی که صندوق است کارمزد صندوق دستور میشود و کارمزد طرف دیگر کارمزد مشتری. برای هر کدام جهت (دریافت کارمزد از طرف، یا پرداخت کارمزد به طرف)، مبلغ یا درصد، و ارز را بدهید؛ ارز کارمزد با انتخاب جهت از ارز دستور پر میشود و قابل تغییر است.
- مبلغ دستور همان پولی است که روی پیشخوان جابهجا میشود. کارمزدها فقط در حسابها مینشینند و هنگام «تأیید و ثبت» با همان سند انتقال ثبت میشوند.
- کارمزد صندوق فقط برای مشتری-صندوق است: حقالعمل همکار یا نمایندهای که صندوق را میگرداند به حساب خودش مینشیند. صندوق نقدی خود صرافی کارمزد ندارد و فرم برای آن طرف بخش کارمزد را نشان نمیدهد. برای بانک خودی فقط «پرداخت کارمزد» (همان کارمزد بانک) پذیرفته است. چیپ «آخرین کارمزد این صندوق»، کنار کارمزدِ طرف صندوق، جهت، مبلغ و ارز آخرین کارمزد همان صندوق را پر میکند.
- در اجرای جزئی، هر دو کارمزد یکجا با اولین سند ثبت میشوند و دستور باقیمانده کارمزد ندارد. اگر آن سند حذف شود، دستور با همان کارمزدها به صف برمیگردد.
- اگر دستور با سندی که از قبل ثبت شده بسته شود، کارمزد همان سند ملاک است.
- صندوقدار کارمزد مشتری را نمیبیند؛ کارمزد صندوق را میبیند، چون روی ماندهٔ همان صندوق مینشیند.